«کوشش کنید شبانه‌روز خود را به چهار بخش تقسیم کنید، بخشی برای نیایش با خدا، بخش دیگری برای تأمین معاش و زندگی، بخش سوم برای معاشرت و دیدار با برادران دینی که مورد اعتماد و خیرخواه شمایند و می‌توانند لغزش‌های شما را یادآوری کنند و بخش چهارم برای پرداختن به تفریحات سالم و لذات مشروع. شما در پرتو این بخش می‌توانید وظایف خود را در سه مورد دیگر هم به خوبی انجام دهید.»

امام موسی کاظم (ع)

اصلاً نمی‌خواهم همة موارد بالارو من نوعی انجام بدم. (اینو بدونید اصلاً وقتشو ندارم) فقط می‌خوام رو بخش دوم مانور بدم، شاید جالبتره. (البته به نظر خودم)

صبح ساعت 30 : 7

عزم رفتن به محل کار

ساعت 30 : 8

شروع ساعت کار (به علت ترافیک یک ربع این ور و آن ور)

ساعت 10

برای صرف چای

ساعت 13

نهار و رفع خستگی و هر کسی سی خودش

ساعت 14

ادامة کار

ساعت 15

شروع اضافه کار

ساعت 16

صرف چای عصر

ساعت 18

تعطیلی اداره

(در میان این ساعات کار ارباب رجوع انجام می‌شود. چه مثبت، چه منفی. البته به علت بی‌قانونی و نبودن مدیریت درست،‌ این ساعات ممکن است با جای دیگر فرق فکوله.)

متوسط حقوق ماهیانه این کارمند با اضافه کار (که نیست)       /2500000 ریال

ما فرض را بر این می‌گیریم که این کارمند دارای خانه،‌ فرزند، و حدود /50000000 ریال پس‌انداز می‌باشد و فقط هزینة متوسط خورد و خوراک و پوشاک و تفریح‌اش را در نظر می‌گیریم: این ارقام برآورد متوسط یک ماه می‌باشد. (نخندید من حد پائینش را گرفتم.)

5 کیلو مرغ هفته‌ای یک بار کیلویی /13000 ریال جمعاً /260000 ریال

نان روزی 3 عدد در ماه 600 عدد از قرار دانه‌ای /500 ریال جمعاً /300000 ریال

میوه و سبزیجات در هفته 5 کیلو متوسط قیمت /5000 ریال جمعاً /100000 ریال

برنج از قرار روزی 2 کیلو در ماه 60 کیلو از قرار کیلویی /10000 ریال جمعاً /600000 ریال

گوشت هفته‌ای 5 کیلو، کیلویی /12000 ریال جمعاً /240000 ریال

خورده‌ریزهای خوراکی از قبیل نخود و لوبیا و تخم‌مرغ از قرار ماهیانه /700000 ریال

مبلغی که برای آب، برق، تلفن، گاز، بیماری، حوادثی از قبیل ترکیدگی لولة آب، شکستن لوازم خانه و در کل تعمیرات، ماهیانه /300000 ریال

خرید پوشاک ماهیانه یک دست برای خود، فرزند، همسر هر ماه /200000 ریال

جمع هزینة کل این کارمند در یک ماه /2700000 ریال می‌باشد.

در اینجا این کارمند /200000 ریال بدهکار شده است که این بدهکاری را از روی سود پس‌اندازش که در بانک می‌باشد پرداخت می‌کند. بقیه مبلغ سود نیز در بانک می‌باشد. (چون تخصص کافی در سوددهی بانک‌ها ندارم سود آن را حدوداً یک میلیون فرض برآورد می‌کنم.)

خوب /9700000 ریال مانده که این را پس‌انداز می‌کند که در مواقع بحرانی از آن استفاده کند، مانند تصادفات، بیماری‌های پرخرج، جریمه‌ها و که ما از این مبلغ چشم‌پوشی می‌کنیم.

خوب این کارمند حتماً باید شغل دومی داشته باشد. شغل دوم را همه بهتر از من می‌شناسید و آن هم شغل شریف مسافربری می‌باشد. حالا کاری به نوع کار و درجه و مرتبه‌اش نداریم. به این مورد کار داریم که از ساعت 18 بعدازظهر حداقل تا ساعت 22 باید کار کند تا کم کم /300000 تومان کاسب باشد. (من همة موارد را در حد بالا و مبغلشان را برای خرید در حد پایین می‌گیرم.)

این فرد ساعت 30 : 22 به منزل می‌رسد تا کارهای شخصی‌اش را انجام دهد و غذا بخورد می‌شود ساعت 23 که تا بجنبد می‌شود ساعت 24 و باید استراحت کند تا فردا را هم مثل امروز طی کند. (این را نیز متذکر شوم که بازدهی کار را هم ما در حد بالا می‌گیریم.) خوب طبق فرمودة امام موسی کاظم، ما نیم ساعت عبادت می‌کنیم، یک ساعت با دوستان در ارتباطیم، یک ساعت هم به تفریح می‌پردازیم و 7 ساعت نیز در خوابیم (که هر انسان باید در شبانه‌روز 8 الی 9 ساعت بخوابد) و 14 ساعت کار می‌کنیم. و جالب‌تر اینکه هر روز ما دقیقاً مثل دیروزمان می‌باشد که به فرمودة حضرت علی (ع): «هر کسی که امروزش مثل دیروز باشد، مسلمان نیست.» خودم دارم به خودم و زندگیم شک می‌کنم، شما چطور؟؟!!