همیشه جام جهانی ، میدان گاهی از شادی ها ، غم ها، پیروزی ها ، شکست ها ، درخشیدن ها ، رنگین کمانی هزار رنگ از نجادها ، قوم ها و دین های متفاوت با فرهنگ هایی از چندین هزار سال قبل و شاید کمتر از انگشتان یک دست .

گلادیاتورهای گوناگون که حدود یک ماه زمینی در زمینی سبز که ما را یاد سیزده بدر یا همان سیزده نوروز می اندازد ، به مصاف هم می روند .در این نبرد نه شمشیر ، نه زره ، نه کلاه خود و نه هیچ سلاحی دیگر نمی تواند و نخواهد توانست این شیرینی حرکات زیبا و تکنیک با توپ را که این جنگجویان انجام می دهند را جایگزین کرد .

تکخال این نبرد هم چیزی نیست بجز جام طلایی ، جام جهانی ، که بیشتر عاید کشورهایی شده که مهد فوتبال بوده و شده اند . دوستداران که همیشه بوده اند وخواهند بود .عدهای افراطی که به آشوب و بلاوا بیشتر فکر می کنند تا به بازی و عده ای طرفدار غم و شادی تیم موردعلاقه خود و عده ای هم فقط نظاره گر این تصاحب جام . و عده دیگری که هر کدام نوعی تصویر ذهنی جداگنه که تعدادشان به ازای هر نفر فرق می کند .

دوست داشتن یک تیم (به غیر از کشور خود ) هم از مقولات جالب جام جهانی می باشد . که باز هم برای هر نفر فرق می کند .

در این جا دوست داشتن تیمها را به ترتیب الفبا که نیست ! آورده ام . شما با کدو تیمید ؟!!

آرژانتین :  بیشتروبیشتر.حتما حتما و باید وباید دوست داشتن و چهره شدن تیمشون رو مدیون دیگو آرماندو مارادونا باشند .(اسمشو تازه کامل ننوشتم و گرنه یک اتوبوس دو کابین یا به قول خودم مارمولک شهری می شد .) ستاره ای که زندگی سرشار از حواشی داشت و دارد و خواهد داشت .(به امید خدا باز هم عمر کند .) یکی دیگر از گزینه دوست داشتن این تیم کشورش است ، چرا ؟! چون کشورش خصوصا شهر های همجوار شهر بوینس آیرس تفاوت فاحشی با هم دارند . مثلا یک کیلومتر به این ور با اونورش فرق می کند . دقیقا مثل ایران خودمون . مردمش به فرهنگشون مثل ما دلبسته ولی نتوانستن با رشد این دهکده جهانی خوب کنار بیایند و ..( حتما می گید توضیح این تیم چقدر طول کشید ؟، من هم میگم آخه وقتی یک انسان از فوتبال زیبا و حرکات ریز بازیکنان آرژانتین بگه بازهم کمه . خصوصا که این تیم عشق اولش باشه .)

برزیل : اعجوبه فوتبال ، از گذشته تا امروز و شاید و حتما تا فردا .که حرکات انفرادی ، عکسل العمل به موقع در حفظ توپ ، پاس ، ضد حمله ، و ... چهره های سر شناس ، پولدار و با نمک.

همیشه برای توصیف این تیم نباید از این کلمات گذر کنیم : از گذشته تا فردا .

آلمان : دوستداران هیتلر صددرصد طرفدار بی چون و چرای این تیم هستند . بازی خشک و بی احساس بازیکنان ، صنعت به روز این کشور، بازیکنی مثل کلیزمن ( نخ سوزن (همون مخصوصانه)برای ما ایرانی ها ) که دست کمک کردن برای امر خیر.(کمک مالی به زلزله زدگان رودبار)

انگلیس : اََند بازیهای زیرکانه . مانند سیاست کشورشان . دفاع سرسخت ،نجاد پرستی ، بد شانس ترین تیم در حضورهایش در جام جهانی ، بازیکن سالار ، مربی سالار ، تماشاگر سالار ، رییس فدراسیون ذلیل ، ادبیات کلاسیک ، موسیقی مدرن ، کتابخانه های آنچنانی و نرسیده به مدینه فاضله از نظر اسکان ، پلیس ضد شورش خفن و ...باشگاهای مایه دار ، سرمایه های کلان ، یا به قولی : بابا بی خیال مایه دار ، قلم چی ، حسابان ، تست زنی ،...

سوئد : آزادی ، بی خیال دنیا ،ایکا ما هم بانکدار بودیم ، پول جمع کن . ولی چه فایده بازی شموشک و حتی بدتر از اون . حیف وقت که روی این تیم بزاری .

پاراگوئه : داداش ناتنی اروگوئه ، هر کسی که در مورد فوتبال آمریکای جنوبی ، گوشه سمت راست اروپا و جنوب شرقی آسیا و جنوب آفریقا حرف می زند فقط باید سکوت کنید . چون نه چیزی می دانید که حرف بزنید و تبصره بدهید و نه چیزی از حرفای طرف مقابل می فهمید . البته بعضی از این مناطق استثنا دارد .(من اونای دیگرو گفتم .)

اسپانیا : حرف زدن ، زبان و موسیقی دلنشینشان اولین حرف را می زند ، بعد فوتبالشان . ستارگان هر چند کم و بیش به دنیا معرفی کرده ولی باز هم به نظر بنده نمی تواند حرفی برای گفتن داشته باشد ولی بدجوری روی شانس حرکت می کند . ولی باز هم فوتبالش دوست داشتنیست مثل جله . که زیادش دلو می زنه و کمش دلو به زوغ می ندازه .

کرواسی : با توجه به پیشینه اش در فوتبال خیلی به چشم نمی آید . و یکی از جالبترین مورد های این تیم اسمهای دو کیلومتری با عنوانهای ویچ دار . همشون ادای این آدمای جنتلمن رو در میارند ، ولی در صورتیکه همشون بچه جنوب شهر و تو زمینهای خاکی بازی می کردند .

پرتغال : الان که این مطلب رو می خونید نفرت عجیبی از این تیم دارید . ولی قبل از بازی فقط و فقط به فکر پوست کردنش هستید . ولی ... می گویند برزیل اروپاست . آیا درست می گویند ؟! یا به خاطر اینکه بازیکنان برزیلی در آنجا زیادند ؟! یا ..؟! شاید ..؟! اما...؟! چرا...؟!

مکزیک : نه تنها الان بلکه همیشه برانکو را نمی بخشید ، میرزاپور را مثل ... له میکنید ، علی دایی رو ..حالتان از هرچی برنامه با نام فوتبال ایرانیست به هم می خورد . سر خورده اید ، تخمه هایی که سر بازی با پوست خورده اید کار دستتان داده ، دوست دارید هواپیمای تیم ملی را پنچر کنید ، حیف آنهمه پولی که بابت بوق و پرچم و لباس تیم ملی دادید تا در کارناوال های شادی بعد از پیروزی شرکت کنید ، تا چند سال با تیم ملی قهر می کنید ، نمی روید بازیهایش را ببینید و... ولی هر چی بود این تیم 4 جدول فیفا تیمی نیست که اصلا صحبتی در موردش کنم . فقط تنها صحبت این است که از توپ های سرگردان ( که میرزاپور براشون درست می کرد ) به نحو احسن استفاده می کردند . (یک بار دیگر بازی را ببینید هم داغ دلتان تازه شود و هم به حرف من برسید .)

آنگولا : یاد بچگی های می افتیم . که تلوزیون این قحطی زده های انگولایی را نشان می داد و پدر می گفت قدر بدونید .، و نچ نچ و واطفلکی ها از دهان همه خارج می شد . باید تیم قدرتمندی باشند چون از آنقحطی در آمده اند . بازیهای قاره سیاه هم در عین قدرت از ترکیب ثابتی بهره می جویند . ولی آنها را هم مثل تیم در پیت ایران را نمی شود پیش بینی کرد .

ایتالیا : یکی از بد شانس ترینبعد از انگلیس در جام جهانی . خصوصا در دوره قبل . ولی زیبایی ، با تریپ ، خوشگل ، خوش زبان ، خوش مشرب ، خوش مدل ،خوش مو و هر خوش دیگر در این کشور جمع شده اند . هیچ وقت پوستر پائلو مالدینی را از روی دیوار تا فسیل شدنش نکنده بودم .بازی سرعتی با تکنیک البته متوسط و رجز خوندن اساسی با باشگاهای سطح اول که دیدن آنها و با استادیوم های جالبش از بازیهایش جذابتر است .

تونس : دقیقا کمی تا قسمتی مثل کامرون ولی از نظر دفاعی مثل عربستان . تو کف پرچمشونم . همه مملکتشون فوتبالیست البته با پای برهنه . مصداق این جمله : ((طرف میره تونس ، اون یکی نتونست .))

عربستان : هر موقع خواستید به درس و مشق و کار و در کل به هرچی برسید ولی فوتبال نمی گذارد که به آنها برسید ، بازی عربستان را نگاه کنید تا حالتان از هر چی فوتباله به هم بخورد .نام این کشور تداعی کننده نام محمد الدعایه (با غلظت تمام عربی بخوانید ) است . با گزارش معروف کوتی . کشوری مقدس ، پولدار با پول معتاد . همسایه آبی و خاکی ما . نفرت از وقت کشی کردنشان . بازی خشک و چغل و بدون تکنیک و تاکتیک . تنها تاکتیکشان مرده خوری گل زدن و بعد وقت کشی با افتادن روی زمین .

توگو :  سوزش دل ، گفتن حرف فقط در همین یه تیکه که : نمی دونم کجا ؟!و حالا هم اصلا معلوم نیست چیه ، کیه ، کجاست ، من کیم ، تو کیه ، و الی آخر....

ژاپن : واقا این کوچولوهای چشم بادامی چه پیشرفتی کردند . دمشون گرم پشتکار دارند . هزینه که می کنند جواب هم می گیرند .در کل مرغ همسایه برای ما غازه .

صربستان و مونته نگرو : فقط در حال تجزیه شدن هستند . در جام جهانی بعدی با کشوری آشنا می شویم با نام ((ص)) . اگه دیدیشون سلام مارا هم برسان . اگر نامه ای می نویسی به خورشید سلام مارا هم بنوی.(با صدای حبیب بخوانید.)

ساحل عاج : دقیقا مثل سنگال . خصوصا بازی با آرجانتین .شکست قشنگی بود . شاید با اکوادور پدیده این جام شوند .

فرانسه : همه اهل دنیا فقط با شناسنامه وکد ملی فرانسه بازی می کنند . اعجوبه دو جام پیش . زیدانی که ما اسمش را گذاشته ایم زین الدین که در صورتیکه اسمش یزید هست .( واقا فقط مونده اسم بابای طرف رو هم عوض کنیم .)ولی بیشترشون تکنیکی و روان بازی می کنند . این جام برایشان دست نیافتنیست .

کره : نامرد ، بی شعور ، کثافت ، مال مردم خور ، و چند فحش یواش تر از اینها . جام قبلی از یاد طرفداران اسپانیا و پرتغال و ایتالیا نمی رود که چطوری پولها و حق میزبانی باعث شد حق بدبخت بیچاره ها پای مال شود . کمونیستها ، نظامیها ،توسری خورها ، اینترنت نداشته ها و ....

آمریکا : شعار ملت ماست ، مخالف انرجی هسته ای ، پولدار جهان ، وتو کار معروف ، رییس جمهور های با نمک و همه کاره ، یانکی ها ، نفت دریای برنت ، مهد رهایی ، پاتق ایرانیهای خارج ، بابا آمریکایی یا ممل آمریکایی ،هالیوود ، سیا ، برج دوقلو ، و هر چی بگی از خوبی و بدیش باز هم کمه . فقط هیچ وقت بازی ایران و آمریکا برای ما و دیگر کشورها فراموش نشدنیست .

کاستاریکا : تیمی که معلوم نیست از کجا آمده و مال کجاست والله ما تا همین یک هفته مونده به بازیها نمی دونستیم .بعد از تشکیل گروه تحقیق و تفحص فهمیدیم مال کجاست همین که مثل تیم ایران تیمی است برای بالا آمدن بقیه تیمها .

هلند : چهره شاخص و ناز این تیم مثلث مو قشنگ (گولیت)،موبور(کمان)،نازنازی(فون باسن)،خدای بارسلون (ریکارد). اِاِاِ این چرا شد مربع . یه بار دیگه نگاه کنیم .....آهان فهمیدم کمان لایی کشیده ، ناکس لایی کش . یکی دیگر از این عشقها مربی کنونی پیروزی هست . آره قرمزته ، آری هان .

اکوادور : لباسهای زرد این تیم مارو یاد کامرون میندازه .خوب لهستان رو زیر پا له کرد .ایکاش میرزاپور هم تو دست و پا بود تا له شود .واقعا با این سه امتیاز داره حال می کنه . به قول معروف جوجه رو آخر پاییز می شمرند .

سوئیس : فقط ساعت این مسابقه حال مده نگاه کنی . ساعت اصل سوییس . ولی انگار فوتبالشون خوبه که مربی انگلیس از کشورش.نه . سرسبز و بهشتی روی زمین . مانند چمن ورزشگاه .

اکراین : اینقدر این یوگسلاوی علاقه به شیمی تحلیلی داشت که از روش تجزیه توانست شونصد کشور دیگر به وجود آورد . که ذهن کسانی که می خواهند پایتخت های کشورها رو حفظ کنند رو سرویس کرد و شاید باز هم کند . ولی بازی ماشینی و بی روح این کشورها زبانزد هست .

استرالیا : فقط ما را یاد غزال تیزپای ایران می اندازد . کشور ببعی های زیاد (از خوانواده حسام شهبازی) پشم ریزونی در فصل گرم  ، کانگارو و در کل آویزان بد جور آسیا .

ترینیداد و توباگو : آدم وقتی چیزی نمی دونه شهامت داشته باشه بگه نمی دونم . نه اینکه بیاد وقت مردم رو بگیره . پس منم نمی دونم این چه تیمیه !!!!

جمهوری چک : عشق بازاریهاست . خصوصا که با محل هم باشد .کشوری تجزیه شده ،استقلال یافته ، زیبا ، جادار،مطمئن . همانند کرواسی بازی می کند . با این تفاوت که آن چیزی نیست جز جمهوری چک .

غنا : پر از سرمایه ولی با ظاهری فقیرانه ، پرقدرت ، غنی از هر چه غرور کاذب و بی کاذب . تیمی دیگر از قاره زیبای سیاه . با آدرس نرسیده به خط استوا .

لهستان : بر خلاف اسمش مزخرفترین بازی را کرده . کشوری که شاید در مورد آن از هیچ ، هیچ نمی دانیم یا نمی دانم . فقط صنعتش را به رخ می کشد .

و ایران : تیمی که دائما حرف می زند و اگر هم مربی برزیل هم بیاید باز هم کار خودشان را می کنند . تیمی که هزاران رییس و صاحاب دارد . وقتی میبرد می گویند غرور ملی بود و وقتی می بازند شروع به توجیه کردن الکی می کنند . بدون برنامه ، پول خرج کن ، بدون بازه کاری ،بازیکن سالاری ، اِند مهره چینی و ارنج کردن و......و هزاران عیب دیگر که خستم وحال ندارم تایپ کنم .