یکی دیگر از اهالی هنر نیز از جمع دروغین مارفت .

خاطره ای از یاد ترانه های روزمره زندگیمون .

آهنگسازی از سپردن خاطره ها در کالبد ذهن و جان ما .

عاشقی که گفته هایش از ترنم سر انگشتانش می تراوید .

و پلی بود میان گذشته و امروز .

و همچون فانوسی پابرجا در میان موجهای متلاطم هرزه که راه را به جویندگان عشق و معرفت نشانی می داد .

.

.

.

و هزاران توصیف دیگر که هیچ وقت به ذهن نمی رسد .

و در یک کلمه :

خیلی زود دیر شد .....